boek-dit-is-koffie-2

.

Social Media Corporaties

Ze blijft verwarrend, zo’n woningcorporatie. Zij lijkt heel erg op een ‘gewone’ leverancier - woonwinkel, website, producten en diensten – en ze doet als een ‘instituut’ – woonruimte verdelen, inkomenstoets, bewonersparticipatie, inspraak. De verwarring wordt nog groter als een corporatie woningen gaat verkopen. Ze doet alsof ze een ‘gewone’ verkoper is, maar onderhandelen kan niet en de korting zit al in de prijs verwerkt. Sterker nog, de verkoper doet moeite om de prijs zo kunstmatig omlaag te brengen dat het lijkt of er een luchtje aan zit. Dat brengt consumenten, huurders en burgers in verwarring: wat wil je nou: een klant of een stemmer?

De nieuwe ‘sociale media’ helpen de mens om zelf te kiezen hoe ze ons zien. Via fora als twitter en hyves en websites als ‘geen stijl’ storten consumenten ongezouten hun mening. lastig, vaak ook confronterend en bedreigend en zelfs misselijkmakend als het geadresseerd is aan een persoon. Het stelselmatig monitoren van berichten over jouw organisatie en haar producten geeft echter ook een gedetailleerder beeld dan menig marktonderzoeker kan bieden.

En misschien gloort er nog een belofte. Uit onze ‘dat is koffie gesprekken’ leren we dat huurders met vergelijkbare zorgen maar lastig contact met elkaar krijgen. Het vraagt om een alerte corporatiemedewerker om de alleenstaande dames te bundelen in een koffiekrans. Het bundelen van kracht geeft consumenten vervolgens vleugels en dat is de belofte van sociale media. als corporatie bundel je moeiteloos de klagers over de kachel, de verontwaardigden over de brommerboys, de verlangers naar een andere keuken en de brommerboys zelf.

Met ietsje meer moeite, moedig je huurders aan om zichzelf te bundelen: Hr ketel met 20% korting bij meer dan 100 inschrijvingen en 25% korting bij 250! met nog iets meer moeite, beloon je mensen die een beleidsinitiatief nemen: een idee met meer dan 100 ‘likes’ geeft recht op een gesprek met de bestuurder. Een idee met meer dan 1000 dwingt ons tot uitvoeren of een mondelinge en schriftelijke motivatie waarom niet.

Als we even verder fantaseren, gloort er een nieuwe ‘participatie’. Eéntje waarbij de burger en huurder vooral acteert op wat hij het investeren van de tijd waard vindt. waarbij hij ‘gewoon’ een betrokken consument is van producten, diensten én beleid.